Místa

Leden-únor 2020 / Styczeń-luty 2020

Dnes to bude příspěvek, který si nebere na mušku jen jeden zážitek, ale naopak stručněji shrne několik drobných událostí. Za poslední měsíc bych vypíchla návštěvu Tater, Vimperka a Müllerovy vily v Praze.

Dziś przygotowałam wpis, który nie skupia się tylko na jednym temacie, natomiast opisuje kilka wydarzeń ostatniego miesiąca. Z tego okresu podkreśliłabym zwłaszcza odwiedziny Tater, Vimperka oraz Willy Müllerów w Pradze.

Do Tater jsem se dostala díky služební cestě a obdivovat zamrzlé a zasněžené Štrbské pleso mě bavilo. Těsně před odjezdem na Slovensko jsem si ještě pustila jeden ze svých oblíbených filmů pro pamětníky „Anděl na horách“, zopakovala si, kudy se ubíraly kroky Gustava Anděla, Vyhlídky a Věrušky, a mohla jsem vyrazit.

W Tatry pojechałam na delegację i bardzo się ucieszyłam, że mogę podziwiać zamarznięte i zapadane śniegiem jezioro. Zanim się wybrałam w góry, obejrzałam w domu z rodzicami nasz ulubiony film z lat 50tych, który ma miejsce właśnie w Tatrach, żeby sobie przypomnieć, gdzie sobie postacie spacerowały.

V rámci pracovního programu se sice nedalo stihnout zdaleka všechno, co hory nabízejí (nehledě na to, že hrdinové filmu bydleli v Tatranské Lomnici), ale i procházky kolem zamrzlého a zasněženého plesa byly dostačující odměnou. A pro mě zároveň příležitostí, jak letos potkat sníh.

Przez agendę pracy nie zdążyliśmy jednak wszystkiego, co góry mają do zaoferowania – spacery wokół jeziora jednak przedstawiały bardzo fajną rozrywkę. I oczywiście dla mnie także pierwszą możliwość w tym roku żeby zobaczyć śnieg.

Nedaleko samotného plesa se také nachází menší jezírka – a to jezírka lásky. Rovněž se mi povedlo zajet se podívat do Starého Smokovce a z električky (stejně jako Věra, Věra, Zdeněk a Půleček z filmu) obdivovat výhled na horskou přírodu.

Niedaleko głównego jeziora znajdują się jeszcze inne, mniejsze jeziorka – jeziorka miłości. Poza Štrbskim plesom pojechaliśmy również do malutkiej miejscowości Stary Smokowiec i podczas podróży mogliśmy się delektować przepięknym widokiem gór i otaczającej nas przyrody.

Zcela jistě by se zde člověk zabavil na delší dobu, ale i tak jsem byla ráda, že jsem se poprvé od roku 1993 dostala do slovenských Tater.

Zdecydowanie tutaj można spędzić dużo dłużej, ja jednak dziękuję, że miałam możliwość wykorzystać choć parę dni, bo ostatnio byłam w słowackich Tatrach w roku 1993.

Patnáctého února jsme si udělali výlet do Vimperka, mého rodiště, a to proto, abych ho představila svému novému příteli. Ukázala jsem mu místa jak osobní (panelák, školu, kopeček, kde jsem se učila lyžovat), tak všeobecně hezká – zámek, bašty, Zlatou stezku, Vodník, arkády, náměstí, kostelní věž, Dům U Jelena, či arboretum.

Piętnasty lutego zrobiliśmy sobie wycieczkę do Vimperka, mojego miasta rodzimego. Dlaczego właśnie tam? Ponieważ chciałam przedstawić swoje miasto mojemu nowemu chłopakowi. Pokazałam mu więc miejsca kojarząca się z moim dzieciństwem (blok, gdzie mieszkałam, szkolę, łąkę, gdzie się uczyłam jeżdźyć na nartach), ale także miejsca obiektywnie ładne – zamek, wieże, Złotą ścieżkę, staw Vodnik, plac główny, wieżę kościelną, Dom Pod Jeleniem i arboretum.

Počasí se neskutečně podařilo, bylo krásně teplo. Fotky hned vypadají jinak, když je prosvítí ostré únorové slunce.

Pogoda nam dopisała, temperatura o tej porze roku dość wysoka i słońce.

Dalším zážitkem byla návštěva Müllerovy vily v pražské Ořechovce. Jejím vlastníkem byl svého času bohatý podnikatel František Müller, který nechal vilu navrhnout a postavit slavnému funkcionalistickému architektovi – Adolfu Loosovi.

Kolejnym wydarzeniem tego miesiąca są odwiedziny Willy Müllerów w Pradze, w dzielnicy Orechovka. Willę posiadał na początku bogaty przedsiębiorca František Müller, który zlecił projekt słynnemu architekcie Adolfowi Loosovi.

Po peripetiích se stavebním povolením, spatřila vila světlo světa v roce 1930. Jejím největším přínosem architektuře je Raumplan, Loosova koncepce pojetí vnitřního prostoru obydlí, v němž popírá rozdělení do pater a naopak prosazuje nutnost odlišovat místnosti podle jejich základních funkcí. Věděla jsem, že tento přístup zde bude prezentován, ale netušila jsem, jak se mi bude líbit a jak na něj budu reagovat.

Funkcjonalistyczny budynek został skończony w roku 1930 i jego największą zasługą w świecie architektonicznym był doskonale przemyślony plan pracy z przestrzenią – Raumplan. W tej koncepcji Loos wyklucza potrzebę podziału na piętra, jednocześnie twierdząc, że każde pomieszczenie powinno być zdefiniowane głównie przez swoją funkcje i do niej dostosowane. Wiedziałam, że tutaj będą tłumaczyli, o co w Raumplanie chodzi, ale nie byłam pewna, jak mi osobiście coś takiego będzie się podobało.

Nyní už vím. Sice mi uspořádání místností přišlo docela složité a zcela jistě bych v domě na začátku bloudila, ale celkově se mi ve vile moc líbilo. Po zkušenostech z Loosových interiérů v Plzni, které jsem navštívila zhruba před rokem, jsem nebyla překvapená materiály, vzory, ani přísnými pravidly, která Loos používal, a naopak jsem si užívala klasické elementy jeho rukopisu: individuální židle a křesla, zvýrazněné radiátory, vertikální prvky, dřevěné obložení, krby, vysoká okna nerušící uvnitř probíhající činnosti, či rozdělení na funkční a reprezentativní část domu.

Teraz już wiem. Aczkolwiek cała willa wydaje się w środku większa niż na zewnątrz i istnieje tutaj dużo przeróżnych schodów, korytarzy i „schowanych miejsc”, mogę szczerze powiedzieć, że mi się podobała. Oczywiście zwłaszcza przestrzenie reprezentacyjne. Dzięki wnętrzom Adolfa Loos’a w Pilźnie, które odwiedziłam rok temu, byłam przygotowana na styl Loos’a i zamiast być rozczarowaną, cieszyłam się jego klasycznymi podejściami: różne krzesła i fotele dostosowane do potrzeb indywidualnych osób, wyraźne kaloryfery, pionowe elementy, drewniane ściany, kominki, wysokie okna nie kusiące do zaglądania, lub rozróżnienie na wnętrza reprezentacyjne oraz „zaplecze”.

Koho zajímá architektura a bytový design, ten by sem měl určitě zavítat. Stojí to za to.

Ktokolwiek interesujący się architekturą lub designem wnętrz powinien odwiedzić to miejsce. Jest tego warto.

Napsat komentář

Vaše emailová adresa nebude zveřejněna. Vyžadované informace jsou označeny *