Místa

Noční Budapešť/Budapeszt nocą

Nevím, zda jsem již kdy někde strávila týden, aniž bych v podstatě viděla denní světlo. Ano, samozřejmě trochu přeháním, ale minulý týden takový téměř (TÉMĚŘ) byl.

Nie wiem, czy już gdzieś spędziłam tydzień tak na prawdę bez dziennego światła… Tak, oczywiście przesadzam, jednak w zeszłym tydogniu prawie (PRAWIE) właśnie tak było.

Byli jsme pracovně v Budapešti a konferenční místnost, v níž jsme se každodenně školili, neměla okna. A když jsme v půl šesté nebo v šest skončili, venku už byla přirozeně tma. Možná namítnete, že jsem měla řadu možností, jak denní světlo zachytit – ráno se jít před snídaní projít, chodit s kuřáky o přestávkách ven, či o obědové pauze nevysedávat v hotelové restauraci, ale vytáhnout paty – a budete mít pravdu. Nicméně jsem těchto možností nevyužila, ať již kvůli práci, či družení se s kolegy.

Znów z powodu pracy pojechałam za granicę i sala konferencyjna w hoteli w Budapeszcie nie miała okien. O szóstej wieczorem, kiedy się skończyło szkolenie, naturalnie było na zewntątrz już ciemno. Może będziecie chcieli zaprotestować, że przecież miałam sporo możliwości zobaczyć światło, proponując mi poranny spacerek, towarzyszenie palaczom z naszego zespolu lub krótsze siedzenie w restauracji podczas lunchu. No i macie rację. Lecz nie skorzystałam z owych możliwości albo z powodu pracy albo rozmowy z niektórym z kolegów.

Ani nedostatek světla nám však zábavu nepokazil. Po školeních jsme se ve větších či menších skupinkách vydávali na procházky městem. Líbila se nám nasvícená zákoutí a památky – Parlament, Rybářská bašta, Matyášův chrám, královský palác, Bazilika svatého Štěpána, Velká synagoga, Náměstí hrdinů či slavný řetězový most Széchenyi.

Brak światła nie popsul nam jednak zabawy. Po szkoleniach chodziliśmy w większych lub mniejszych grupach na spacery i podziwialiśmy oświetłone zakątki i zabytki – budynek Parlamentu, Basztę Rybacką, Kościół Macieja, Zamek królewski w Budzie, Bazylikę św. Stefana, Wielką Synagogę, Plac Bohaterów lub słynny most lańcuchowy Széchenyi.

Vánoční trhy na Vörösmarty tér, které jsem si pamatovala ze své první návštěvy Budapešti v roce 2012, bohužel již objevilo velké množství turistů, takže jejich kouzlo zesláblo. Co však ještě neztratilo svůj romantický nádech, je nejstarší metro v Evropě – linka č. 1 a budapešťské tramvaje žluťoučké jako žloutek pravého domácího vajíčka.

Targi świąteczne na Vörösmarty tér, które pamiętałam z swojej pierwszej wyciecki do Budapesztu w 2012 roku, odkryła już duża liczba turystów, przez co niestety ich urok się zmniejszył. Co na razie zostaje wystarczająco romantyczne to najstarsze metro w Europie, linia numer 1 oraz tramwaje budapeszteńskie w kolorze żółtka prawdziwego domowego jajka.

Kolegové mě tentokrát přesvědčili, že stojí za to navštívit i zdejší proslulé termální lázně. Vybrali jsme si Széchenyi, protože měly nejdelší otvírací dobu, a byla jsem z nich nadšená. Hlavně tedy z venkovního bazénu s vodou teploty kávy. Vyhovovalo mi, že jakmile člověk opustil teplou vodou, musel se popasovat s dvanácti stupni, což ho příjemně zchladilo a po chvíli se zase mohl bez obav vrátit do bazénu, v němž je jinak pobyt omezen na dvacet minut. Také mě potěšilo, že jsem si mohla vypůjčit plavky a nemusela tak obíhat obchody a narychlo je kupovat. Jedinou pihou na kráse byl šváb, který mi dělal při odchodu společnost v převlékárně, což extrémně urychlilo moje jinak dosti volné převlékací tempo.

Kolegom udało się również mnie przekonać, że warto odwiedzić tutejsze słynne termy. W końcu zdecydowaliśmy na Széchenyi ze wzgłędu na godziny otwarcia. Byłam pod wrażeniem! Zwłaszcza mi się pobał basen zewnętrzny, w którym woda miała temperaturę kawy. Chłodząc się na powietrzu (12 stopni), znów wchodziłam w gorącą wodę-kawę i cieszyłam się z relaksacji ogólnie polecanej na dwadzieścia minut. Też pozytywnie oceniam możliwość wypożyczenia stroju, bo nie musiałam biegać po mieście i go szukać. Jedyną negatywną rzeczą była karalucha, która mi towarzyszyła w przebieralni. W momencie kiedy jej zauważyłam moje zazwyczaj wolne tempo przebierania ekstremalnie się powiększyło.

Také jsem nakoukla díky kolegům do tajů nočního života a poprvé v životě zpívala v baru karaoke (Dojmy? Lepší, než jsem čekala, bála jsem se odsuzujících pohledů okolí, protože zpívám sice ráda, ale falešně, ale tak moc jsem se soustředila na sledování textu, že jsem vůbec nevnímala osazenstvo baru).

Przez kolegi doświadczyłam także trochę życia nocnego i po raz pierwszy śpiewałam w barze kakaoke! (Wrażenia? Lepsze, niż się spodziewałam. Bałam się potępiających min innych ludzi, bo lubię, ale nie umiem śpiewać. Tyle się jednak skupiłam na tekście, że nawet nie zauważyłam, czy któs ogłąda czy słucha).

Ostatní účastníci školení v pátek odjeli, ale ještě před tím se nám podařilo navštívit Matyášův chrám, jehož výzdoba mě nadchla. Tolik barev, tolik vzorů!!

Moi wspólpracownicy się w piątek pożegnali, ale jeszcze przedtem udało nam się zajrzeć do środka Kościoła Macieja, który mi się bardzo, bardzo podobał. Tylu kolorów, tylu wzorów!

Na rozdíl od mých spolupracovníků jsem já zůstala na místě, protože jsme se předem domluvily s kolegyní z Maďarska, že mě až do neděle pohostí. Díky její štědrosti, laskavosti a otevřené náruči jsem poznala její úžasnou rodinu a kousíček nové Pešti (Újpest).

Ja z kolei zostałam w Budapeszcie do niedzieli, bo umówiłyśmy się wcześniej z węgierską koleżanką, że spędzę u niej dwie nocy. Właśnie dzięki jej dobrości, gościnności i otwartemu sercu miałam okazję poznać jej wspaniałą rodzinę oraz kawałek nowego Pesztu (Újpest).

Na sobotu jsem měla koupenou vstupenku na prohlídku budovy Parlamentu, jež se snad nemůže někomu nelíbit. Stejně působivá je i zevnitř. Dekorativní, zdobná, pompézní.

Na sobotę miałam bilet do Parlamentu, żeby sprawdzić czy środek swoją pięknością nadąża za zewnętrzem. Tak jest. Wnętrze jest bardzo dekoracyjne, zdobne i wystawne.

V neposlední řadě jsem o víkendu také objevila dva moc krásné podniky: „makronkárnu” a cukrárnu The Sweet s vynikajícím pistáciovým bezlepkovým dortíkem. Škoda, že jsem ještě nedočetla současnou knížku, nemohla jsem vyfotit svoje kavárenské aranžmá… Snad tedy příště.

Znałazłam również dwa super miejsca w moim stylu: „makaronikarnię” i cukiernię The Sweet, gdzie zjadłam przepyszne bezglutenowe ciasto pistacjowe. Szkoda, że akurat jeszcze nie miałam nowej książki, bo nie mogłam zrobić zdjęcia blogowego… Następnym razem więc.

2 komentáře

    • admin

      Ahoj Šáriku, kolegyně hledala někoho, kdo by s ní šel, tak jsem si řekla, proč to nevyzkoušet. Zvláště v místě, kde mě nikdo nezná 🙂 Zpívaly jsme nejprve A Hard Day´s Night a potom Thank you for the music.

Napsat komentář

Vaše emailová adresa nebude zveřejněna. Vyžadované informace jsou označeny *