Místa

Valbřich / Wałbrzych

Z Jelení Hory jsem přejela do Valbřichu, jehož historie se podepsala na současném vzhledu města. Když to zjednoduším, kdysi kvetoucí místo bylo zbaveno statusu krajského města, což mělo za následek vylidnění a úpadek řemesel a průmyslu.

Z Jeleniej Góry przejechałam do Wałbrzycha. Historie tego miasta niestety odcisła piętno na jego wygłądzie. Kwitnące kiedyś miejsce zostało pozbawione statusu miasta wojewódskiego, co spowodowało masowe odejście łudności oraz upadek rzemiosel i przemysłu.

Město tedy není příliš půvabné. Nachází se v něm velké množství zchátralých budov, které vypadají jako bývalé továrny či průmyslové haly.

W konsekwecji tego miasto mnie jakoś nie zachwyciło. Znajduje się tutaj sporo zniszcznonych budynków przemysłowych i całkowitych ruin.

I co se týče obyvatelstva, působí mírně neutěšeně. Viděla jsem řadu bezdomovců či sociálně slabších lidí. Obytné domy v centru města jsou omšelé, temné a potřebovaly by rekonstrukci.

Także miejscowa łudność niestety robi zaniedbane wrażenie. Widziałam bardzo dużo bezdomnych lub socjalnie gorzej usytuowanych osób. Budynki mieszkalne są stare, często w złym stanie, ciemne i wymagające remontu.

S tím však kontrastují „oficiální“ části města jako Rynek (hlavní náměstí), Rynek Magistracki, okolí evangelického kostela či palác Czettritzów. Moc krásná je budova Muzea porcelánu, jež jsem také navštívila.

Żeby być jednak objektywnym, przyznaję, że „oficjalne” centrum miasta wygłąda dużo lepiej: rynek główny, rynek Magistracki, okolice kościeła ewangelickiego lub Pałac Czettritzów. Przepiękny jest gmach Muzeum porcelany, który również odwiedziłam.

Ve Valbřichu jsem bohužel neměla příliš štěstí na počasí, dost pršelo, což se (nebudu nic zastírat) mohlo také podepsat na mém dojmu z celého místa. Právě Muzeum porcelánu mě v pátek zachránilo před dost silnou přeháňkou. Měla jsem sice hlad a chtěla si jít sednout na pozdní oběd, ale pršelo tak, že se mi nechtělo opouštět přívětivý interiér muzea, kam jsem se zašla jen podívat. Když mi navíc slečna na pokladně oznámila, že je v rámci dne Evropských otevřených dveří vstup za polovinu, řekla jsem si, že ještě chvíli vydržím hladovět.

W Wałbrzychu trafiłam niestety średnią podogę – często i mocno padało, co (nie będę ściemniała) mogło też trochę popsuć moje wrażenia. Właśnie Muzeum porcelany ocalało mnie w piątek podczas zwłaszcza ulewnego deszczu. Choć byłam bardzo głodna i miałam ochotę zjeść późny lunch, skusiło mnie wnętrze muzeum oraz informacja pani sprzedawczyni, iż przy okazji europejskiego dnia otwartych drzwi wejście wynosi tylko połowę zwykłej ceny. No to poszłam.

A dobře jsem udělala, výstava porcelánu – neochvějně spjatém s regionem Dolního Slezska – se mi nesmírně líbila. Vyfotila jsem si četné luxusní hrníčky, kterými by jistě nepohrdla ani Hebziba Smithová.

I bardzo dobrze zrobiłam, bo na prawdę mi się spodobało. Porcelana (obok szkła) też jest typowym produktem dolnośłąskim XIX i XX wieku. Zrobiłam sporo zdjęć przepięknych filiżanek, których mogłaby zazdroszczyć nawet Hebziba Smith.

Když jsem později hledala místo, kde si konečně dám ten nyní ještě pozdnější oběd, uvědomila jsem si, že Valbřich rozhodně není turistickým místem. Tam, kde by v takových lokalitách bylo nepřeberné množství restaurací a bister, tady nebylo kromě kebabu nic. Tedy, lhala bych, na Rynku byla jedna sushi restaurace. Ale že nemám sushi ráda, moc mi nepomohla.

Szukając potem miejsca, gdzie zjadłabym teraz już jeszcze późniejszego obiadu, zdałam sobie sprawę, że Wałbrzych to zdecydowanie nie cel turystuczny. Nie mogłam znałeźć żadnej restauracji nawet tam, gdzie w bardziej turystycznym mieście mieszczyłoby się kilku lokalów obok siebie. Dobra, była jedna restauracja sushi, ale że nie lubię sushi, to trudno.

Nakonec jsem zavítala do jakési kavárny, která servírovala i pár teplých jídel, a objednala si zapečené brambory se zeleninou. Podle lidí, kteří si zde jídlo dávali, usuzuji, že jde o jednu z mála možností, kde se v této části Valbřichu najíst.

Znałazłam w końcu jakąś kawiarnię, która oferowała również kilku dań. Zamówiłam więc zapiekankę ziemniaczaną. Według osób zamawiających podobne dania uważam, że to jedno z nielicznych miejsc, gdzie można w tej części Wałbrzycha coś zjeść.

Ve Valbřichu je dobře vidět autentický život bez příkras a jsem ráda za to, že jsem měla možnost ho navštívit, ale jako destinaci pro dovolenou bych Valbřich nedoporučila.

Cieszę się, że tutaj widziałam w prawdzie autentyczne życie, ale turystom bym Wałbrzych najprawdopodobniej nie poleciła.

2 komentáře

  • Tom Sojer

    Ahoj, v nedávné studii mezi lidmi vyšlo najevo, že lidé vnímají Wałbrzych spolu s Bytomem jako nejošklivejsi města v Polsku. Jinak restaurací je zde celá řada a někdy i dobrých. Více než samotné město-biedaszybów nadchne okolí, ale to by vydalo na samostatný článek.

    • admin

      Ahoj, pro mě to byl určitě zážitek se sem podívat – se svými kladnými i zápornými stránkami. A rozhodně škoda, že jsem nevěděla o těch restauracích, bývaly by se mi byly hodily 🙂

Napsat komentář

Vaše emailová adresa nebude zveřejněna. Vyžadované informace jsou označeny *