Místa,  Osobní

Vimperk

Návrat – i když jen na skok – do rodného města je divný. Nebo ho snad někdo vnímá pohodově a normálně? To by mě moc zajímalo.

Powrót – nawet bardzo krótki – do rodzinnego miasta jest dziwny. Czy może ktoś go odbiera normalnie i na luzie? To bym się bardzo chciała dowiedzieć.

Já jsem se ve Vimperku narodila a prožila tam prvních šestnáct let svého života. A tak, ačkoliv už je to déle, co žiju někde jinde, v žádném dalším místě jsem nežila tak dlouho v kuse. A v žádném jiném místě jsem nevyrůstala, nedospívala a neseznamovala se tak úzce se životem, jako právě zde.

Ja się urodziłąm w Vimperku i przeżyłam tam pierwsze szesnaście lat swojego życia. Aczkolwiek już dłużej, niż żyłam w Vimperku, żyję gdzie indziej, nigdzie nie żyłam tak długo w ciągu i nigdzie nie poznawałam życie w takim stopniu jak właśnie tutaj.

Když mě sem nyní kroky zavedou, zmocňují se mě většinou podivně nostalgické pocity. Na každém rohu se mi vybavuje vzpomínka a porovnávám, co se změnilo a co naopak zůstalo. V paměti si totiž uchovávám stav z před sedmácti let, kdy jsme odtud odešli. Ale on jde život dál.

Jeżeli pojawi się okazja i ja wrócę, targają mną dziwne, mieszane, nostagiczne uczucia. Mijając miejsca, przychodzą mi do głowy myśli, których już od dłuższego czasu nie miałam. Wspomnienia atakują i porównuję, co się zmieniło i co nie. W pamięci mam bowiem stan z przed siedemnastu lat, kiedy się wyprowadziliśmy.

Jednak jsem se změnila životními zkušenostmi já, jednak se mění i tvář města samotného. A místa, která mi kdysi byla blízká a zdánlivě je dobře znám, jsou mi už ve skutečnosti cizí. Popadá mě smutek, že čas už nikdo nevrátí a šťastné období, které jsme tu s rodiči a sestrou prožili, je nenávratně pryč.

Ale życie kręci się dalej. Nie tylko że ja się zmieniałam doświadczeniami, ale także samo miasteczko się zmienia. I zakątki, które kiedyś bardzo dobrze znałam i nawet wygłądają tak samo (albo raczej podobnie), są dla mnie jednak już obce. Wzmaga się we mnie smutek, że czas plynie dalej i szczęśliwy etap życia, który spędziliśmy tutaj z rodzicami i siostrą, już nigdy nie wróci.

To však nic nemění na objektivní kráse městečka. „Brána Šumavy”, město na „Zlaté stezce” a moje rodiště je nesmírně půvabné. Nejen že je zde patrné mnohem větší sepětí s přírodou než v jiných mých bydlištích, ale jsou zde i kouzelná historická zákoutí.

To oczywiście nie wpływa na objektywną urodę miasteczka. „Furtka Szumawy”, miasto na „Złotej ścieżce” i moje miasto rodzinne jest przepiękne. Poza ściślejszą więżą z przyrodą miasto słynnie także z uroczych zakątków historycznych.

Zámek – podle některých – renesanční poklad srovnatelný s Českým Krumlovem – se snad konečně začal rekonstuovat, náměstí žije a všude jsou nainstalovány informační tabule lákající k prozkoumání města. Snoubí se zde příroda s historií, čímž vzniká působivé místo.

Zamek – według niektórych podobna perełka renesansu jak Český Krumlov – chyba wreszcie zaczano odbudowywać, rynek jest pełen życia i wszędzie pojawiły się tablice informacyjne kusiące do zwiedzania miasta. Owa mieszanka piękna natury oraz podarunku preszłości tworzy niepowtarzalną atmosferę.

Nerodáci, návštěvníci a hosté třeba i ze zahraničí uvidí ve Vimperku jeho objektivní pěknou tvář – pro mě však rozkvétají i ta nejnudnější zákoutí skrytými významy a vzpomínkami.

Turyści, goście, ludzie nieurodzoni tutaj pewnie zobaczą piękne miasteczko i im się spodoba, dla mnie jednak nawet te najnudniejsze miejsca kwitną skojarzeniami, wspomieniami i znaczeniami.

Dnes jsem necestovala jen geograficky. Dnes jsem cestovala i proti proudu času. Do dětství.

Dziś nie podróżowałam tylko geograficznie, ale także pod czas. Do dzieciństwa.

Napsat komentář

Vaše emailová adresa nebude zveřejněna. Vyžadované informace jsou označeny *