Záležitosti

28. říjen 2018

28. października 2018

Jak se popasovat s tak velkým tématem, jakým je stoleté výročí naší vlasti?

Nevím…

Celý rok se koná tolik různých akcí, výstav, vzpomínkových aktů, natáčejí se filmy, výročí se věnují média i učitelé ve školách… Jak mám něco takového shrnout do pár slov, která nebudou vyznívat ani jako klišé, ani příliš pateticky?

Je to jednoznačně výzva.

Nie tylko Polska, ale też Czechy w tym roku obchodzą stą rocznicę odzyskania niepodłegłości – dokładnie 28. października. I właśnie dlatego poleciałam wtedy do Czech bo jestem przecież Czeszką w Warszawie!

Také bych samozřejmě mohla toto téma přeskočit, k mému pobytu ve Varšavě se zas tak moc neváže, ale to rozhodně ne!! Právě proto, že jsem ČEŠKOU ve Varšavě, je třeba o našem výročí pojednat.

Jest dla mnie bardzo trudne podsumować w jakiś sensowny sposób to co dla mnie taki dzień znaczy i bez przesady oraz patosu napisać wpis w którym mi się uda jednocześnie wyrażyć swoją dumę z powodu bycia Czeszką i nie nudzić długim opisem wydarzeń które mają miejce już od stycznia tego roku w całych Czechach.

Rozhodla jsem se tedy podělit se s Vámi o to, jak jsem výročí uctila já a vypíchnout několik málo drobností, jež mě svou nenápadností zaujaly, dojaly či dokonce rozbrečely.

Neúčastnila jsem se velké vojenské přehlídky, která se konala na Evropské třídě, a Černínský palác, který jsme chtěli s rodinou v sobotu 27.10. navštívit, už byl zavřený, když se nám k němu podařilo dorazit, ale co bylo nejdůležitější – byla jsem v České republice!!

Zdecydowałam dlatego że po prostu opiszę jak spędziłam zeszły weekend i podkreślę kilka drobiazgów dzięki którym właśnie można odczuć całość naszej uroczystości.

Sobotu jsem strávila v naší krásné metropoli, jíž historie kráčela asi nejvýraznějšími kroky, a neděli v Plzni, jež mi byla po několik let domovem.

W sobotę poleciałam do Czech żeby być w stolicy i niedzielę spędziłam w Pilznie, czwartym największym mieście Czech, które przez kilka lat było moim domem.

Jsem ráda, že se mi podařilo u příležitosti výročí navštívit nejen chrám sv. Víta, ale také jižní zahrady na Pražském hradě, kde jsem, jak přiznávám ke své vlastní ostudě, ještě nikdy nebyla.

Rovněž jsme se s rodinou prošli proslulou Nerudovou ulicí a Malostránským náměstím a v Dejvicích obdivovali vlajkovou výzdobu, kterou tam v přípravě na 28.10. umisťovali.

Spotkaliśmy się w sobotę z rodziną w Pradze i bardzo się cieszę że nam się udało odwiedzić Hradczany włącznie z katedrą św. Wita oraz ogrody królewskie na południowej stronie pałacu które (przyznaję szczerze) jeszcze nigdy nie odwiedziłam.

Później poszliśmy słynną ulicą Nerudovą na Plac Małostroński i w dzielnicy Dejvice ogłądaliśmy jak przgotowywują flagowe dekoracje.

Zaslechla jsem v České televizi, již jsme také chvíli v neděli sledovali, že Češi používají svoji vlajku jen sporadicky a to nejčastěji při sportovních příležitostech, což mi přijde trochu líto – zvlášť když teď mám porovnání s Polskem, kde se naopak s vlajkami a národními barvami nešetří.

(Mimo jiné, když právě v televizi vysílali shrnutí československých a českých sportovních úspěchů posledních sta let, brečela jsem jako želva).

Ogłądając w niedzielę przez chwilę telewizję, usłyszałam że Czesi bardzo rzadko korzystają z swojej flagi co mogę potwierdzić porównując jak często spotykam w Warszawie flagę polską.

Podobno Czesi najczęściej używają flagi w przypadku świętowania sukcesów sportowych – i właśnie wtedy, jak mówiono w telewizji o czeskich (czechoslowackich) sukcesach w dziedzinie sportu, płakałam najbardziej, bo byłam bardzo mocno poruszona przez nasze wyniki.

Możemy z siebie być na prawdę dumni, teraz jest nas koło 10 milionów (razem z Slowacją bywało więcej) i mamy czasami wyniki do nie powtórzenia.

V souvislosti s naší a polskou vlajkou jsem se také dozvěděla velmi zajímavou informaci, o níž jsem neměla ani tušení – a sice že naše původní československá vlajka byla stejná jako polská, tedy pouze červenobílá, a že modrý klín byl vložen jako symbol Slovenska, abychom se odlišili právě od Polska.

Wracając jednak do tematu flagi, dowiedziałam się bardzo ciekawą informację o której wcześniej nie miałam pojęcia. Kiedy w roku 1918 została stworzona nasza rzeczpospolita, mieliśmy dokładnie taką samą flagę jaką ma Polska. Białoczerwoną. I właśnie żeby rozróżnić te dwie flagi, musieliśmy do naszej coś dodać – i stąd niebieski klin który reprezentuje Slowację.

Vlastní 28. říjen jsme s rodinou v Plzni navzdory prachbídnému počasí (déšť a tři stupně) uctili, myslím, moc hezky.

28. października spędziliśmy z moją rodziną w Pilznie wbrew bardzo niefajnej pogodzie (deszcz i trzy stopnie).

Na slavnostní oběd jsme šli do Hotelu Continental, v němž jsem ještě nikdy nebyla, ale který za dobu své existence oněch celých sto let pamatuje, a v jehož restauraci připravili k výročí speciální prvorepublikové menu.

Lokál byl vlastenecky vyzdoben (dnes se vlajky vyskytovaly přeci jen častěji) a servírky měly ve vlasech pásky s peříčky ve stylu první republiky. Asi poprvé za posledních deset měsíců jsem si dala knedlíky – kdy už jindy si dopřát něco typického než právě v takový významný den?

Najpierw zjedliśmy świąteczny obiad w Hotelu Continental który stoi od końca XIX. wieku, więc pamięta calę nasze „niepodłegłe” stulecie. Z okazji święta przygotowali specjalne menu i pomieszczenie zostało bardzo ładnie udekorowane, tym razem właśnie flagami.

Żeby zjeść coś tradycyjnego, zamówiłam po raz pierwszy na pewno od dziesięciu miesięcy knedliky.

Po obědě jsme navštívili výstavu 100PY mapující některé významné éry československé/české stoleté historie, která se konala v plzeňském Depu2015.

Po obiedzie odwiedziliśmy wystawę 100PY mającą miejce w budynku który się nazywa DEPO2015 i jest byłą zajezdnią autobusów i trolejbusów oraz nowoczesnym miejcem do wydarzeń kulturalnych.

Wystawa pokazywała kilku etap z naszej historii – od początku w 1918 roku, przez pierwszą rzeczpospolitą, przez drugą wojnę światową, przez komunę do dnów dzisiejszych.

Nakonec jsme byli svědky tradičního ohňostroje na Náměstí Republiky (!!), který v doprovodu ikonických písní představil celé proběhnuvší století a který byl zahájen zpěvem původní československé hymny.

Večer jsme si doma ještě připili na naši vlast slavnostním rumem Republika z produkce firmy Božkov.

Wychodząc z wystawy, skierowaliśmy się do Placu rzeczypospolitej, który jest głównym placem w Pilznie i gdzie ogłądaliśmy świąteczne fajrwerki i słuchali pieśni mających odniesnienie do naszej historii. Przed rozpoczęciem fajrwerków jeszcze zabrzmiał orygynalny czechoslowacki hymn.

Wieczorem w domu wypiliśmy jeszcze łyk rumu z specjalnej produkcji firmy Božkov.

Byla jsem s oslavami a svou účastí v nich spokojená, což mi však nebránilo už zpět ve Varšavě odsledovat dvojdílný životopisný film o Aloisi Rašínovi, který letos připravila Česká televize a který mě opět dojal k slzám.

Byłam zadowołona z całej uroczystości oraz z mojego udziału. Jednak sobię później, już z powrotem w Warszawie, obejrzełam film z produkcji czeskiej telewizji z nazwą Rašín, który znów mnie barzo poruszył i płakałam.

Alois Rašín był jednym z naszych polityków uczestniczących właśnie w dzialaniach, które spowodowały że nasz mały naród odzyskał niepodłegłość.

https://www.ceskatelevize.cz/porady/12362103242-rasin/218512120150001-rasin-1-2/

Ono se jen tak řekne: výročí vzniku republiky, ale kolik za těmito dvěma slovy „vznik republiky“ stojí práce, úsilí a neopakovatelných lidských příběhů! Je obdivuhodné, co naši předci dokázali a já si jich za to nesmírně vážím.

Uświadomiłam sobie że te dwa słowa „odzyskanie niepodłegłości“ mieszczą w sobie dużo więcej niż widać na pierwszy rzut oka. Podziwiam nasze poprzedniki i to co dla nas stworzyli i bardzo ich doceniam.

Napsat komentář

Vaše emailová adresa nebude zveřejněna. Vyžadované informace jsou označeny *