Záležitosti

Tour d’automne

Od svých polských čtenářů občas slýchám dotazy, zda bych nechtěla blog vést také v angličtině či polštině, aby si přišli na své i oni – že prý prohlížení obrázků není špatné, ale kdyby rozuměli textu, bylo by to lepší. Rozhodla jsem se tedy jim vyjít vstříc a pokusit se psát články dvojjazyčně.

Bude to pro mě výzva a nová zkušenost a doufám, že se jí zhostím se ctí. Děkuji za pochopení svým českým čtenářům, kteří teď budou „aktivně“ seznámeni s polštinou!!

Moi polscy czytelnicy mnie od czasu do czasu pytają czy nie zamierzam prowadzić bloga też po angielsku lub po polsku. Podobno jest fajne oglądać zdjęcia, ale czytać by się też przydało. Dlatego zdecydowałam podjąć ryzyko i spróbować pisać też po polsku.

Nie wiem czy będzie to ciekawe dla wszystkich bo moje wpisy są głównie osobistymi opowiadaniami i wrażeniami które odnosię. Zakładam jednak że skoro już mieli tyle cierpliwości żeby sprawdzać bloga nie rozumiejąc o czym piszę, może teraz być tylko lepiej.

Zapraszam w takim razie do swojego pierwszego dwujęzycznego wpisu w którym chcę opowiedzieć o pierwszym paźdierniku który spędziłam w Warszawie bo jakoś się ułożyło że nigdy wcześniej nie byłam w październiku w stolicy. I muszę szczerze stwierdzić że szkoda bo naprawdę warto tu być.

Osud tomu tak chtěl, že jsem ještě nikdy netrávila říjen ve Varšavě a rozhodně je o co stát!! Stromy se barví dožluta a dočervena, všude vládnou krásné odstíny podzimních barev a slunce vydává úplně jiné světlo než v létě. Je jakoby plné stínů a tvoří spolu se stromy a spadaným listím neobyčejné kombinace.

Právě proto jsem se minulý i tento víkend vydala do některých varšavských parků – abych se pokochala tou neuvěřitelnou krásou a nechala přírodu blahodárně působit na svoji duši. Nevím, zda to tak mají všichni lidé, ale mně dokáže příroda opravdu zvednout náladu a poskytnout útěchu. A pokud je takto nádherná, pak o to víc.

Kolory które pojawiają się na drzewach i krzakach są takie urocze i piękne że zdecydowałam pójść w zeszły i w ten weekend na sesję fotografyczną do warszawskich parków.

Nejvíce mě bavilo obdivovat harmonii barev v Parku Ujazdowskim, který se teď už bezpečně stal mým nejoblíbenějším parkem, neboť v sobě kloubí útulnost (není až tak rozlehlý a působí celistvě) a pestrost (různé druhy stromů, květin, keřů, skalka, sochy) a navíc disponuje vodní plochou a malým mostkem, což mu dodává šmrnc!

Jako pierwszy odwiedziłam swój najbardziej ulubiony park – Park Ujazdowski. Dlaczego akurat ten park jest moim ukochanym? Bo jest właśnie taki bajkowy, uroczy i śliczny. Nie jest taki duży jak Łazienki, ma staw (co dla mnie jest w parku bardzo ważne) i można tu znałeźć róźnorodne drzewa, rośliny i „krajobrazy”.

Taki „krajobraz” to dla mnie widok w którym mieści się kilku róźnych elementów, np woda, drzewa, mostek, kaczki, trawa, kwiaty oraz fajny odcień swiatła które jesienią jest zupełnie inne niż latem.

Takie jesienne światło jest dużo bardziej tajemnicze i zamiast prostego upału potrafi delikatnie robić kształty miększe, bardziej ciekawe i z charakterem. Uwiełbiam takie światło.

Dále se mi moc líbilo v „parku“ na střeše univerzitní knihovny. O této budově jsem se zde na blogu ještě nezmiňovala, dovolte mi tedy tak učinit nyní.

Nedaleko Visly a Centra Nauki Koperník stojí budova Knihovny varšavské univerzity, která je unikátní tím, že její střechu pokrývá jedna z největších evropských střešních zahrad.

Historie instituce jako takové sahá do počátků 19. století, ale tato budova je mladší, ta byla vybudována v roce 1999 a střešní zahrada byla zpřístupněna o tři roky později. Zahrada má dvě části – dolní, rozlehlejší, a horní, opravdu střešní.

Prosklenými průhledy je možno vidět vnitřní zařízení knihovny a část jejích sbírek. Rostliny rostou v záhoncích, pnou se po stěnách, můstcích a besídkách. Obě části jsou propojené jakousi šikmou, zkosenou zahradou, jíž protéká voda, aby dole vytvářena potůček.

Já jsem na střeše knihovny byla zatím pouze jednou a minulou neděli jsem uznala, že nastal čas na druhou návštěvu – a nemohla jsem si vybrat lépe. Navštívit zahradu na podzim bylo dokonalé rozhodnutí.

Vše zde působilo tak přívětivě, barevně, útulně a podzimně, že jsem se až nestačila divit. Ne, rozhodně je dobře, že jsem sem nešla v parném létě, kdy by člověku skrápěly čelo krůpěje potu a rostliny byly celé vyprahlé a suché.

Jako drugie miejsce odwiedziłam dach BUW, Biblioteki Uniwersyteckie w Warszawie. Póki co byłam tylko raz na tym dachu i w zeszły weekend stwierdziłam że jest najwyższy czas odwiedzić to niepowtarzałne miejsce po raz drugi.

I nie mogłam dokonać lepszej deczyji. Jesienią ogród na dachu biblioteki jest przepiękny! Zwłaszcza okolice strumiku pod głównym dachiem. Zdeczwodanie lepiej że nie poszłam do ogrodu latem kiedy wszystko jest suche, żółte i niezdrowe i tylko krople potu wchodzą w oczy! 

Ogród można tutaj znałeźć już od 2002 roku i budynek sam stoi jeszcze trzy lata dłużej.

Kromě střešní zahrady jsou rostlinami pokryty i téměř všechny stěny knihovny – jde zejména o břečťan a psí víno, čili na podzim se knihovna odívá do tmavočerveného šatu. Jediná stěna nepokrytá rostlinami ukazuje úryvky z knih psané různými druhy písma – demonstruje tak různorodost jazyků a psaných pramenů.

Abych učinila povinnosti zadost, navštívila jsem v říjnu i Łazienki królewskie, které jsou samozřejmě také obarveny na teplé podzimní odstíny – žlutou, oranžovou, hnědou a červenou. I zde se najdou půvabná zákoutí a fotograficky zajímavé scenérie – jen já osobně nepovažuji Łazienki za útulné – na to jsou příliš velké a rozsáhlé.

A také rušné. Jelikož jsou tradičním cílem víkendových procházek Varšavanů, potkáte zde o víkendu velké množství lidí, což poněkud spojení s přírodou narušuje. Ale i tak byly stromy a barvy kouzelné!

Oczywiszcie nie mogłam w ramach swojego „tour” nie odwiedzić Łazienek. Można było się spodziewać że także Łazienki będą kolorowe i piękne – i były.

Tylko że Łazienki są dla mnie zbyt duże żeby w nich odczuwać takie osobiste uczucia jak w Parku Ujazdowskim, poza tym są bardzo popularne i slużą Warszawiakom jako tradycyjne miejsce dla spacerów weekendowych w związku z czym jest tu w weekend sporo osób które utrudniają możliwość zrelaksowania się i połączenia z przyrodą.

Pokud jste stejnými milovníky podzimu jako já, neváhejte se do Varšavy v říjnu vypravit – myslím, že nemůžete být zklamáni.

Mogę jednak stwierdzić że pójście do Łazienek w paźdierniku to bardzo dobry pomysł – tak samo jak odwiedzić inne piękne warszawskie parki! Zapraszam.

Zdroje/Żródła:

Wikipedia: Biblioteka Uniwersytecka w Warszawie

Leave a Reply

Vaše emailová adresa nebude zveřejněna. Vyžadované informace jsou označeny *