Po polsku

Dzień dobry.

Zanim napiszę coś innego, chciałabym przeprosić za wszystkie błędy które tu na tym blogu zrobię. Proszę państwo za zrozumienie że jestem tu w Polsce tylko od piątego listopada 2016 i nigdy przedtem nie uczyłam się polskiego. Blędy nie są wykroczeniem tylko po prostu dowódem tego że się język dopiero uczę. Jednak chciałam na swoim blogu mieć część która by pokazowała jak to działa kiedy ktoś (dokładniej: czeszka) uczy się po polsku. To chyba też może być ciekawe dla Polaków.

Teraz tedy tu przetłumaczę to, co jest napisane w części O mně i Úvodní slovo.

O mně:

Jestem kobietą. Mam na imię Eva. Mam 32 lata. Jestem Czeszką.

V moim życiu są dla mnie najważnieszy ludzie: rodzice, siostra, chłopak (jeżeli jakiś jest), kuzyn z kuzynką i ciocią oraz przyjaciółki. Potem też praca, odkrywanie sama siebie i zainteresowania: spotykanie z przyjaciólkami, podróżowanie, kultura, języki, wędrówki, przyroda, kawiarnie, książki oraz odpoczywanie – albo na masażu, albo w saunie, albo w domu – wygodnie i cieple siedziąc na sofie.

W ciągu swoiego życia już mieszkałam w Vimperku, Pilznie, Paryżu, Pradze i teraz w Warszawie.

Wartości, które najbardziej docieniam są: związki, uczciwość, moralność, autonomia, szczerość, wola, wytrwałość i sprawiedliwość. Ja jestem staranna, pracowita, sumienna, odpowiedzialna, staram się rozwijać się, polepszać się.

W tym momencie pracuję jak analystka i przedtem byłam manadżerką w nieruchomościach.

Interesuje mnie kobieta i jej forma – wizualna, artystyczna, twórcza, estetyczna albo jakaś zupełnie inna. Nie wiem czy ta pasja powstała z tego że moji rodzice mi dali imię Eva (które dla mnie przedstawia kobiecość), ale na pewno to dla mnie jest ciekawe.

Wierzę że istnieją wróżki i dużą inspiracją jest dla mnie Anna która pracuje z kartami tarota.

W moim przedstawieniu starałam się przekazać co najwięcej faktów i nie nudzić. Mam nadzieję że to się udało.